Polskie Towarzystwo Rakietowe - Amatorskie Konstrukcje Rakiet

Jako że zbliżają się długie zimowe wieczory, a piwo i tv nie są najszczęśliwszym lekarstwem na nudę, postanowiłem zbudować model rakiety turystycznej klasy VIP.





Jedyne dane na temat rakiety które udało mi się znaleźć to wysokość i średnica oryginału

Z braku planów musiałem przeskalowałem zdjęcia i rysunki które znalazłem w sieci, porównać je z planami V-2, gdyż na niej jest wzorowana Canadian Arrow i poprzeć to rzeczywistymi danymi.



Wynik w skali 1:10 to rysunek wektorowy. O tyle dobra metoda iż chcąc pobrać jakiś wymiar, po prostu mierzę go na ekranie monitora krzystając z narzędzi gimpa.







Model ma być w założeniu dwustopniówką, podobne jak oryginał. Każdy człon wyposażony będzie w cztery nieduże spadochrony.

Na poniższym rysunku model w całosci i drugi człon



Jest to oczywiście rysunek poglądowy.

Jak zapewne już zauważyliście, będzie potrzebne sporo balastu w głowicy.



Rysunek przekrojowy





Na bieżąco będę informował o postępach prac, być może do kwietnia się wyrobię.

Ksp .

o ile całość jest widzę nadstabilna to drugi człon może mieć duuuuże problemy ze stabilnością.

Masz trudny orzech do rozłupania tak żeby zapewnić minimalną stabilność drugiego stopnia i jednocześnie nie przestabilizować całości. Ale to typowe zadanie na optymalizację sprzecznych. Trzeba dobrze zastanowić się nad znalezieniem kompromisu konstrukcyjnego.

Projekt ambitny

Trzymam kciuki

No proszę kolejna "beczka" - znowu będę wiał? A serio to ciekawy projekt i łatwo to nie będzie, podasz jakieś wymiary? Może z głowicy zrobić "granat do moździerza" - wydłużyć rurę silnikową St2 i na końcu osadzić stateczniki a St1 potraktować jak wyrzutnię rurową?

Zwymiarowany rysunek podrzucę w terminie późniejszym, wieczorem.

Mniej więcej wysokość to 1650mm, śred. 165.



Myślałem o tym żeby zrobić coś o czym mówisz, ale nie chciałem zanadto odbiegać od oryginału Na pewno ułatwiłoby to stabilizację rakiety i poprawiło warunki startu drugiego członu. Problemem mogły by być tylko stateczniki, które musialy być dość duże by zapewnić prawidłowe prowadzenie podczas startu i zapobiec zaklinowaniu przy rozłączaniu.

Można by ewentualnie wewnątrz zamontować coś na kształt wyrzutni prętowej. Wieczorkiem zrobię symulację.

Witam

Nie wiem czy to pomoże:



http://www.californiaarrow.com/arrowconstruction.php



Pozdrawiam

Pomogłoby, lecz niestety rysunek jest nieczytelny (wymiary), a właściciel nie odpowiada na emile. Wydaje się że zarzucił projekt.

Dzięki





Wrzuciłem "trochę" zwymiarowany rysunek, jeśli ktoś chciałby oryginał w rozmiarze 1800x500mm to mogę na emila podesłać.

Model zostanie wyposażony w wewnętrzną cztero-pretową wyrzutnię o długości roboczej ok 60cm . Myślę że w znacznym stopniu ułatwi to start drugiego członu

Coś mi się zdaje, że do startu St2 nie potrzeba wyrzutni. Samodzielny lot rozpocznie z prędkością początkową końca pracy silnika ST1 a nie 0km/h. Wydaje mi się że potrzebny jest raczej ładunek miotający / czytaj dynamiczny start/ podobny do odstrzelenia grota w Meteorze a następnie silnik marszowy.

Stabilnosć 2 stopnia nie daje mi spokoju
Poszukując najlepszej geometrii /czytaj położenia CP/ przygotowałem kilka wariantów:

1 2

3 4

5 6

7 8

9 10

11



Co sądzicie o położeniach CP w tych przypadkach? Symulacje robiłem w spacecadzie.

Symulacja 4 wygląda optymalnie.

Pierścień będzie robił bardzo duży opór, nie wiem czy takie rozwiązanie miałoby sens.

x