Wniebowzięcie - próba przekroczenia bariery dźwięku
: niedziela, 8 paź 2023, 12:58
Hej, jako iż jakiś czas temu przeprowadziliśmy udany lot testowy to może warto by napisać jakiś wątek o całym przedsięwzięciu.
Jakoś po Festiwalu Meteora 2022 postanowiliśmy razem z Tofikiem niejako wskrzesić stary program Rekonesans. Plan był z goła prosty - użyć starego silnika do przebicia bariery dźwięku w nowym korpusie rakiety, jednak im dalej w las tym więcej drzew... . Zaczęliśmy od wstępnych wyliczeń, średnica 84mm, długość około 2m, masa startowa 12kg, impuls w przybliżeniu 5000Ns i prędkość maksymalna na poziomie mach 1,6 czyli ze sporym zapasem. Dodam też, że duża część projektu była finansowana z programu grantowego organizowanego przez Politechnikę Białostocką.
Odzysk
Postanowiliśmy użyć klasycznego układu pilot-główny, gdzie główny zostaje wyzwolony na wysokości 200m poprzez odpalenie przecinaka pirotechnicznego o którym mowa w innym wątku. Do tego około 15m liny aramidowej i mocne ucho przykręcone bezpośrednio od silnika dzięki czemu korpus rakiety jest obciążony w jak najmniejszym satopniu.
Elektronika
Jest to stosunkowo zaawansowany elektronicznie projekt, ponieważ do odzysku używamy 2 sztuk Arecordera a w przyszłości dojdzie do tego PTR_mega. Dodatkowo całość ma aż 3 urządzenia śledzące w postaci Trackera_ptr, radiosondy RS41 oraz satelitarnego trackera SPOT trace. Wystrzelimy także 2 kamery. Korpus
Korpus rakiety został wykonany z rury szklanej o grubości ścianki 2mm co jest może lekką przesadą ale takie rury miał Tofik więc takich użyliśmy. Głowica została wykonana z rękawa szklanego nałożonego na kopyto drukowane w 3D, a sam czubek wytoczyłem z aluminium. Lotki zostały podobnie wykonane z laminatu szklanego, natomiast docelowo będą one z włókna węglowego alby zapewnić maksymalną sztywność. Całość korpusu finalnie wygląda tak: Testy
Nieodzowną częścią każdego takiego projektu są testy. My przeprowadziliśmy 2, jeden test układu odzysku na małej rakiecie testowej. Było to bardzo pouczające doświadczenie, bo odkryliśmy kilka wad które mogły okazać się zabójcze w warunkach lotu pełno-skalowego. Kolejny lot testowy odbył się podczas Festiwalu Meteora 2023 i był już niejako sprawdzianem całej konstrukcji, gdyż start wykonany został w konfiguracji identycznej do tej, na jakiej chcemy lecieć na LRE. Lot przebiegł pomyślnie poza jednym błędem a mianowicie spadochron główny otworzył się w apogeum. Na szczęście dzięki Trackerowi Karmelka (Lagozaur) i centralnej stacji naziemnej autorstwa bartkaM bez problemu znaleźliśmy rakietę w krzakach około 1km od miejsca startu.
Cały film z lotu dostępny jest na YouTube po linkiem: https://youtu.be/CjaG8YXKW0s
Docelowy start planujemy na wiosenne LRE o ile się odbędzie i liczymy, że uda nam się zrealizować cel projektu tak, żeby móc wyznaczyć sobie następną barierę do przebicia np. pułap 10km
Jakoś po Festiwalu Meteora 2022 postanowiliśmy razem z Tofikiem niejako wskrzesić stary program Rekonesans. Plan był z goła prosty - użyć starego silnika do przebicia bariery dźwięku w nowym korpusie rakiety, jednak im dalej w las tym więcej drzew... . Zaczęliśmy od wstępnych wyliczeń, średnica 84mm, długość około 2m, masa startowa 12kg, impuls w przybliżeniu 5000Ns i prędkość maksymalna na poziomie mach 1,6 czyli ze sporym zapasem. Dodam też, że duża część projektu była finansowana z programu grantowego organizowanego przez Politechnikę Białostocką.
Odzysk
Postanowiliśmy użyć klasycznego układu pilot-główny, gdzie główny zostaje wyzwolony na wysokości 200m poprzez odpalenie przecinaka pirotechnicznego o którym mowa w innym wątku. Do tego około 15m liny aramidowej i mocne ucho przykręcone bezpośrednio od silnika dzięki czemu korpus rakiety jest obciążony w jak najmniejszym satopniu.
Elektronika
Jest to stosunkowo zaawansowany elektronicznie projekt, ponieważ do odzysku używamy 2 sztuk Arecordera a w przyszłości dojdzie do tego PTR_mega. Dodatkowo całość ma aż 3 urządzenia śledzące w postaci Trackera_ptr, radiosondy RS41 oraz satelitarnego trackera SPOT trace. Wystrzelimy także 2 kamery. Korpus
Korpus rakiety został wykonany z rury szklanej o grubości ścianki 2mm co jest może lekką przesadą ale takie rury miał Tofik więc takich użyliśmy. Głowica została wykonana z rękawa szklanego nałożonego na kopyto drukowane w 3D, a sam czubek wytoczyłem z aluminium. Lotki zostały podobnie wykonane z laminatu szklanego, natomiast docelowo będą one z włókna węglowego alby zapewnić maksymalną sztywność. Całość korpusu finalnie wygląda tak: Testy
Nieodzowną częścią każdego takiego projektu są testy. My przeprowadziliśmy 2, jeden test układu odzysku na małej rakiecie testowej. Było to bardzo pouczające doświadczenie, bo odkryliśmy kilka wad które mogły okazać się zabójcze w warunkach lotu pełno-skalowego. Kolejny lot testowy odbył się podczas Festiwalu Meteora 2023 i był już niejako sprawdzianem całej konstrukcji, gdyż start wykonany został w konfiguracji identycznej do tej, na jakiej chcemy lecieć na LRE. Lot przebiegł pomyślnie poza jednym błędem a mianowicie spadochron główny otworzył się w apogeum. Na szczęście dzięki Trackerowi Karmelka (Lagozaur) i centralnej stacji naziemnej autorstwa bartkaM bez problemu znaleźliśmy rakietę w krzakach około 1km od miejsca startu.
Cały film z lotu dostępny jest na YouTube po linkiem: https://youtu.be/CjaG8YXKW0s
Docelowy start planujemy na wiosenne LRE o ile się odbędzie i liczymy, że uda nam się zrealizować cel projektu tak, żeby móc wyznaczyć sobie następną barierę do przebicia np. pułap 10km